من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد
همه انديشه ام انديشه فرداست
وجودم از تمناي تو سرشار است
 زمان در بستر شب خواب و بيدار است
هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز
 خيالم چون كبوترهاي وحشي مي كند پرواز
 رود آنجا كه مي يافتند كولي هاي جادو گيسوش شب را
 همان جا ها كه شب ها در رواق كهكشان ها خود مي سوزند
 همان جاها كه اختر ها به بام قصر ها مشعل مي افروزند
همان جاها كه رهبانان معبدهاي ظلمت نيل مي سايند
همان جا ها كه پشت پرده شب دختر خورشيد فردا را مي آرايند
 همين فرداي افسون ريز رويايي
 همين فردا كه راه خواب من بسته است
همين فردا كه روي پرده پندار من پيداست
همين فردا كه ما را روز ديدار است
همين فردا كه ما را روز آغوش و نوازش هاست
 همين فردا همين فردا
من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد
زمان در بستر شب خواب و بيدار است
سياهي تار مي بندد
چراغ ماه لرزان از نسيم سرد پاييز است
دل بي تاب و بي آرام من از شوق لبريز است
به هر سو چشم من رو ميكند فرداست
سحر از ماوراي ظلمت شب مي زند لبخند
قناري ها سرود صبح مي خوانند
من آنجا چشم در راه توام ناگاه
ترا از دور مي بينم كه مي آيي
ترا از دور مي بينم كه ميخندي
ترااز دورمي بينم كه مي خندي و مي آيي
نگاهم باز حيران تو خواهد ماند
سراپا چشم خواهم شد
ترا در بازوان خويش خواهم ديد
 سرشك اشتياقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد
تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم سوخت
 برايت شعر خواهم خواند
برايم شعر خواهي خواند
تبسم هاي شيرين ترا با بوسه خواهم چيد
وگر بختم كند ياري
در آغوش تو
 اي افسوس
 سياهي تار مي بندد
چراغ ماه لرزان از نسيم سرد پاييز است
هوا آرام شب خاموش راه آسمان ها باز
زمان در بستر شب خوابو بيدار است
 

نا امید از در رحمت مشو ای باده پرست

بیا بنویسیم روی خاک رو درخت رو پر پرنده رو ابرا

بیا بنویسیم روی برگ روی آب توی دفتر موج رو دریا

بیا بنویسیم که خدا ته قلب آیینه س

مثل شور فریاد یا نفس تو حصار سینه س

 باهمیشه موندن وقتی که هیچی موندنی نیست

اوج هر صدای عاشق که شکستنی نیست

با صدام میام

                همه جا  تو رو می نویسم

             روی آیینه ی گریه هام  گونه های خیسم

      ای که معنی اسم تو آسمون پاک

 ریشه صدات نبض عشق زیر پوست خاک

بیا بنویسیم روی خاک رو درخت رو پر پرنده رو ابرا

بیا بنویسیم روی برگ روی آب توی دفتر موج رو دریا

توی خواب خاک ریشه موسم شکفتن

 همصدای من می خونم وقت از توگفتن

چشم بسته م رو تو بیا به سپیده وا کن با ترانه نفسات باغچه رو صدا کن

با صدام میام

                همه جا  تو رو می نویسم

             روی آیینه ی گریه هام  گونه های خیسم

      ای که معنی اسم تو آسمون پاک

 ریشه صدات نبض عشق زیر پوست خاک

بیا بنویسیم روی خاک رو درخت رو پر پرنده رو ابرا

بیا بنویسیم روی برگ روی آب توی دفتر موج رو دریا

با ترانه نفسات من ترانه میگم اسمتو مث یه غزل عاشقانه میگم

بیا که دیگه وقتشه وقت برگشتنه

بوی پیرهنت که بیاد لحظه دیدنه

بیا بنویسیم روی خاک رو درخت رو پر پرنده رو ابرا

بیا بنویسیم روی برگ روی آب توی دفتر موج رو دریا

                    که کار خیر بی روی و ریا کرد

            در کس منگر که آشنای تو منم

گر بر سر کوی عشق ما کشته شوی

             شکرانه بده که خون بهای تو منم