چهار سال
چهار سال دیگر می شود
4 * 365=1460 روز دیگر
1460 روز تحمل
ما که همین مقدار را تحمل کردیم 1460 روز دیگر هم روش.
می گویند بالاتر از سیاهی رنگی نیست
ولی بالاتر از سیاهی، تکرار سیاهی است. امتداد سیاهی است.
سیاهی آنقدر بد نیست که تکرار و تداوم سیاهی بد است. شب آنقدر بد نیست که شما وقتی با شور و حال منتظر سپیده دم هستی، ببینی که باید یک شب طولانی دیگر را به سر بری!!
تحمل چهره کریهی که تو را یاد بزرگترین دیکتاتورهای دروغگوی ریاکار وطن فروش نژاد پرست نالایق دنیا می اندازد. صفاتی که سخت در یک نفر جمع شود. حتی هیتلر با همه نژاد پرستی و دروغ گوییها و صفات بدش حداقل ریاکار و مذهبی نما نبود.
باید جهار سال دیکر صبر کرد
چهار سال تحمل گرانی و کمک دولت به لبنان و ونزوئلا و ....
چهار سال توقیف کتابهای روشنفکران مخالف
چهار سال بسته شدن روزنامه های دگر اندیش
چهار سال هزینه کردن بیت المال در سفر های استانی
چهار سال تحقیر ایران در مجالس بین المللی
چهار سال دیپورت شدن و لخت کردن ایرانیان حتی در امارات!!!
چهار سال تحمل علی آبادی و علی ابادی ها در راس ورزش کشور مشکلات جاری (آیا از اوضاع فدراسیون های کاراته، ورزش باستانی، فوتبال، کشتی، ... خبر دارید و نقش مستقیم علی آبادی در التهاب ورزش کشور را می دانید)
چهار سال تخریب محیط زیست و سکوت فرد نالایقی چون واعظ جوادی آملی کسی که از محیط زیست هیچ نمی داند و مسئول همه تخریب های امروز محیط زیست خواهد بود.
چهار سال دیگر باید باشیم و ببینیم که اسفدیار رحیم مشایی مسئول حفظ میراث فرهنگی یکی از غنی ترین تمدنهای بشری دنیاست. چقدر خنده دار!!! یا چقدر گریه دار؟ کسی که در حین تبدیل قلعه دویست ساله شوش (موزه آجر تمدن ایران) به رستوران گفته بود، این قلعه از چه ارزش تاریخی برخوردار است که این همه برایش زور می زنید؟ باورتان می شود.
چهار سال دیگر هم امثال سفاک (صفار) هرندی مسئول فرهنگ کشور با این فرهنگ غنی باشند
چهار سال دیگر باید باشیم و هر روز باید ببینیم مددی ها و کردان ها هر روز ظهور می کنند.
چهار سال دیگر اخراج دانشجویان مبارز
چهار سال دیگر باید ببینیم نان سفره فقرا هزینه بسیج و سپاه و گشت ارشاد و ... می شود.
چهار سال دیگر باید رانت خواری حزب موئتلفه و احزاب حامی دولت را شاهد باشیم.
چهار سال فرد منفوری چون اسکندری متولی سعادت کشاورزان باشد کسی که حتی نتوانست به چوپات دروغگو بفهماند که باغ چای درست است نه مزرعه چای.
کسی که واردات برنج، چای،شکر، پرتقال، انبه، سیب و گلابی را در در میان صدها متخصص کشاورزی یک سمینار ملی انکار می کند. از این خنده! ببخشید گریه دارتر؟
باید باشیم و ببینیم آیا بعد از چهار سال مملکتی می ماند که بخواهیم جبران کنیم؟
باید چهار سال دیگر باشیم و ببینیم رئیس جمهور ایران رابرت موگابه را در آغوش می گیرد و روز خود را در فکر ارتباط با جزایر کومور و بولیوی و زولومبیا و ..... به شب می رساند.
چهار سال دیگر کشور های عربی شاکر باشند که هنوز ایران با آمریکا ارتباط ندارد و از این نوع رابطه ایران و آمریکا حداکثر استفاده را بکنند.
از همه بد تر وقتی است که به چهار سال تاخت و تاز فاطمه رجبی می اندیشم . البته او الان خودش را از خوشحالی پاره کرده.
و چهار سال حسرت بخوریم که چرا خاتمی نیامد!!!!!!!!!
این مطلب را نوشتم و دیگر از وبلاگم ور نمی دارم حتی اگر منجر شود که کارن یتیم شود . . .
آن شائ اله در اولین فرصت با دست پر می آم. 
